ok....ég ætlaði að finna einhvern texta....finna texta sem gæti lýst því hvernig mér líður...það er stundum auðveldara að setja bara texta og sleppa því að skrifa sjálf.....en ég fann engan....engan sem kemst nálægt því að vera eins flókinn og snúinn eins og hugsanir mínar eru núna....Hugsaði svo....set bara einn alveg kexruglaðann eftir Tori mína Amos...sem engin skilur nema Vala frænka....en ég ákvað að sleppa því....svo hér er ég....með hjarta mitt og heila fyrir framan mig á stofuborðinu....hjartað slær enn...heilinn hoppar um eins og hann sé ekki sáttur....
Janúar er alltaf erfiður mánuður finnst mér....jan og feb....mér hefur lengi fundist þeir leiðinlegir og þeir eru svona mánuðir sem maður man aldrei eftir þegar horft er til baka....svo langt í burtu alltaf....en meðan þeir eru þá er eiginlega bara alltaf allt leiðinlegt...jólin nýbúin...allt að byrja aftur og já....einhvern veginn glatað....Fyrstu dagar Janúar eru alltaf HELL fyrir mig...þá hellist yfir mig heimþrá...leiði...eirðarleysi...þrá eftir einhverju sem ég samt veit ekki hvað nákvæmlega er...bara eitthvað annað en það sem er.....
Svo jafnar þetta sig svona um miðjan mánuðinn...þegar allt er komið í rútínu og ég farin að sjá að það er margt að hlakka til.....Eftir að ég byrjaði með Stefáni þá hefur þetta að miklu leiti lagast...svo á hann nú afmæli 14 jan svo þá hef ég nú tilgang....kaupa afmælisgjöf og undirbúa einhvern góðan mat.....æh í guðanna bænum ekki taka því eins og ég sé alveg bara sombie sko...er ekkert undirlögð af þunglyndi sko....bara einhver depurð.
Hormónar eða hvað....veit ekki....en í gær bara var ég svo grátgjörn að ég gat varla á mér heilli tekið....Mig vantaði Emelíönu ....saknaði mömmu og pabba.....barði sjálfa mig niður fyrir að vera ekki nógu sterk alltaf....fannst ég vitlaus og ömurleg.....Já þetta var ekki góður dagur....ekki bara svona dagur þegar maður fær ,,ljótuna" ....nei þetta var bara dagur til að gráta út af engu og öllu.
Núna er ég að spá hvort að ég sé að opinbera of mikið....en vitiði...mér er alveg sama....ég hef alltaf verið hreinskilin og hún hefur komið mér þangað sem ég er.....Ég bara verð að tjá mig....bara verð!
Og ég analæsa....það er veikleiki held ég....Stefán skammar mig stundum fyrir það að ég þurfi að analæsa alla hluti....allt....og auðvitað er það rétt hjá honum....ég þarf ekkert að gera það....en ég veit afhverju ég geri það....og þá ástæðu ætla ég ekki að fara út í hér....alltof mikið.
En ég komst að því í gær....eftir allan grátinn....eftir að hafa ausið út úr mér fullt af orðum sem aumingjas Stefán skildi örugglega ekki....nema kannski smá....því þessi orð komu öll í belg og biðu....þá....þá fattaði ég að sennilega var ég í spennufalli.....já....ég lá upp í rúmi heillengi og hugsaði hálft ár tilbaka.....
Á þessu hálfa ári hef ég verið undir miklu andlegu álagi....einhver hluti af því eru auka-kannski óþarfa áhyggjur....en hitt er alvöru...þar sem reyndi á mig sem dóttur...vinkonu....kærustu...móðir....og allar þær hliðar sem minn persónuleiki hefur ......
Ég ber sumar þessar áhyggjur enn...og mun þar til .....ja þar til þær enda....en já....vil ekki tala um það.....en það er stundum þannig að fólk leggur á mann....svo mikið að maður virðist vera að brotna undan því....Ég var orðin ansi bogin....en ég brotnaði ekki....Ég tek hluti stundum of mikið inn á mig.....en ég bara kann ekki að skilja að....setja upp net sem skilur að það sem er ekki mitt.
Auðvitað kemur svo að því að eitthvað undan lætur....ég er bara mannleg....ég þarf líka að deila...finna að fólk vilji taka við mínu....en að ætlast til þess er kannski of mikið....kannski ekki...You give what you get? uuu....nei ekki alltaf....en það er líka allt í lagi....það eiga ekki að vera neinar reglur um það.
Ég spurði líka sjálfa mig í gær....hvort ég væri trú sjálfri mér.....og var mjög fljót að finna svarið...já! og ég var svo ánægð með það....því þó svo að ég hafi sagt eða gert hluti sem eru ósanngjarnir/eða einhver við mig.....þá reyni ég að laga það....þó svo að manneskjan á móti sé ekki viljug eða tilbúin til sömu hluta þá geri ég það samt....þá er það bara fyrir mig....því auðvitað ræður hver hvernig hann vill hafa hlutina....eníveis....
Sá vægir sem vitið hefur meira....sagði mamma alltaf við mig þegar ég var lítil.....orð sem ég hef alltaf í mínu lífi haft til hliðsjónar....Mér er eiginlega alveg sama þó ég taki á mig sök sem er ekki mín....ég vil bara að vogarskálarnar mínar séu í jafnvægi....og ég geri allt til þess að svo sé....annars fúnkera ég ekki.
Góð kona sem lést nýverið sagði alltaf....að maður ætti að láta fólk eiga sig sem ekki getur komið heiðarlega og hreint fram......Ég ætla að tileinka mér þetta from now on.....
Ég hef alltaf getað fyrirgefið fólki....litið framhjá hlutum og horft fram á veginn.....nú ætla ég að einbeita mér að því sem er fyrir framan mig.....taka heilann og setja hann á sinn stað....hjartað líka....og sjá og heyra allt sem í kringum mig er....nákvæmlega þetta....það sem í kringum mig er....hitt....sem er það ekki....ætla ég að láta eiga sig.
Hi
Monday, January 5, 2009
Take out your brain and jump on it!
Subscribe to:
Comment Feed (RSS)

|